|
|
Nieuwsblad van het Noorden, 7 mei 1990 Nadat de stadgroninger horeca geconstateerd had dat haar zwaarste rock-'n-rollact voor bevrijdingsdag was weggekaapt door het cultureel comité van Garmerwolde, knarste men de tanden en besloot hard terug te slaan. Misschien te hard: Café Edzers, op doordeweekse dagen toch een ordentelijke kroeg, bood zaterdagavond na het concert van dr. AA Alberts nog slechts de aanblik van een inderhaast opgetrokken noodhospitaal voor implosieslachtoffers. Maar hoe ging het ondertussen in Garmerwolde? Goed: minder slagveld en bloedbad, maar zeker zoveel feest. Sugar Boy Harry & the Race is sinds Aberts' vertrek naar Eindhoven serieus kandidaat voor de troonopvolging. The Race kiest voor variëteit. Covers, jawel, maar zelden gehoord. Blues, jump, rock, waar Harry Niehof voor op tafels springt en saxofonists Martien Stienstra woeste dubbeltonen en overslaande gillen in legt. Apart is de Italiaanse connectie. Het zit in de pakken (strak, correct) en, alweer, in het repertoire. The Race beschikt, dankzij een gedenkwaardige reis naar Sicilië, over de originele tekstversie van Louis Prima's opus magnum 'Angelina'. Volgens de overlevering uit de eerste hand verkregen van een toeschietelijke handlanger der mafiosi. Renze de Vries |
Muziekkrant Oor schreef op 15 juli 1989: Groningen heeft wat met rhythm & blues in feesttraditie. Ook het o.m. uit AA & the Doctors en Soulfingers voortgekomen SUGAR BOY HARRY & THE RACE weet beter waar New Orleans ligt dan Delfzijl. Met bloedvatverwijdende jump-and-jive en met de saxofoon in een glanzende hoofrol brengen de vijf Groningers jaren vijftig-repertoire, dat vooral terug te vinden is op platen van het Ace- en Little Imperial-label. De meeste in een licht aangepast arrangement, maar met voldoende gevoel voor authenticiteit om ook de original-freak waar voor zijn geld te bieden. Sugarboy Harry & the Race tonen aan dat de, ook in Nederland voortdurende blues-revival, niet alleen BB King- en SRV-navolgers hoeft op te leveren. Koesteren, die vijf Groningers. |