|
|
Recensie van Altied Onderwegens in NewFolkSounds, juni/juli 2005. Streektaalmuziek heeft nog altijd een oubollig imago. Harry Niehof liet al eerder horen dat die kijk onterecht is. De zanger/gitarist bewees als frontman van Los Bomberos met Groninger teksten op Cubaanse muziek dat streektaalmuziek de pantoffels al lang is ontgroeid. Op zijn nieuwe solo-cd gaat hij nog een stap verder. In zijn eigen muzikaal idioom, met veel bluesaccenten, leeft de singer/songwriter zich ook als gitarist vakkundig uit. Daarbij staan Arnold Veeman (contrabas), Jan Pijnenburg (drums) en Herman Grimme (diverse instrumenten) hem vakkundig bij. De laatste verzorgt samen met Caspar Falke ook de productie. Ze creëren fraaie muzikale bouwwerken. Grimme met een stevige inslag, Falke meer met wat verfijnder werk. Niehof is een onmiskenbare Groninger. Met weinig woorden schept hij sfeer en vertelt zijn verhaal. En nog blijft er voor eigen interpretatie van de luisteraar voldoende ruimte. 'Nog ain slok' is daarvan een klassiek voorbeeld en 'Barcelona, meert 2004' het actuele bewijs. Alles klinkt overtuigend. In 'Vot' bewijst Niehof tenslotte solo dat hij ver boven het Groninger maaiveld uitsteekt. Zijn streektaalmuziek klinkt meer dan volwassen. Hij kan de rest van de wereld met en zonder begeleiders aan. Joop van den Bremen |