|
|
'Groninger boerenleven in Cubaanse salsa', door Peter van der Heide, muziekmedewerker Dagblad van het Noorden, 10 april 2004 Warmbloedige en zonovergoten Cubaanse salsa combineren met uit de natte kleigrond getrokken Groningstalige teksten. Het lijkt een onmogelijke opgave. Maar zie daar, Piel Canela werd vertaald als Kenailkleureg Vel en Harry Niehof schreef nog eens tien andere teksten in het dialect. Samen met Rob Zwaving en zijn maten van Los Bomberos presenteert hij vanmiddag in Engelbert de debuut-cd Cuba Blues. Het begon uit meligheid en als pure pret. Maar al snel hadden beide partijen door dat er meer in zat. "We waren zelf ook verrast dat het zo goed past. Alsof het voor elkaar gemaakt is", vertelt Niehof (49). Van het een kwam het ander. Behalve zeven vertalingen schreef de in Middelstum geboren tekstschrijver vier nieuwe nummers. Nooit op Zundag bijvoorbeeld, over hoe uiteindelijk het hele dorp in de hooiberg ligt te vrijen. 'Want hooibaarg doar aan overkaant/ Is het Sodom van ons plattelaand.' Het ouderwetse boerenleven op dat Groninger land loopt als een rode draad door de muziek. Niehof beschrijft het humoristisch, een enkele keer war serieuzer (Swaarde Leegte). "Ik wilde de Groningers op een ludieke manier in hun hemd zetten. Niet denigrerend, maar het is tenslotte muziek om op te dansen en bij te lachen. Het is dan ook een onweerstaanbaar vrolijke plaat geworden." De Buena Vista Social Club moest eens weten wat ze hier allemaal teweeg heeft gebracht. Deze stokoude Cubaanse mannen zorgden er voor dat Zwaving (36) verslingerd raakte aan de salsa en de son. "Die muziek wilde ik ook maken." De geboren en getogen Stadjer wond er geen doekjes om, belandde in Mexico en nam in het Spaanse Cordoba les van flamencogitarist Paco Peña . "De salsa grijpt me aan. Ik krijg er zoveel energie van", aldus Zwaving. Het is ook die gepassioneerdheid waarmee de mensen van Latijns-Amerika hun leven leiden, iedere dag op het randje. "Dat zie je ook in Spanje. Als ik dan terugkom in Nederland, krijg ik een koude douche. Het lijkt alsof er hier een plastic laagje over het bestaan ligt", vult Niehof aan. Hoewel zijn hart ligt bij de rhythm-'n blues, heeft 'Sugar Boy' Harry ook een speciale band met Spanje. Pas de laatste tijd beseft de begenadigde gitarist dat hij en haat-liefdeverhouding heeft met Groningen. "Ik probeer al mijn hele leven weg te komen, maar vind het hier eigenlijk ook erg fijn om te zijn." Het project met Los Bomberos komt daarom op het juiste moment. "Het schrijven in het Gronings heb ik net ontdekt. Eerder vond ik het altijd provinciaals, boers en plat en dacht: 'Wat moet ik daarmee?' Maar ik heb gemerkt dat ik in het Gronings veel meer van mezelf kwijt kan. In het Engels blijf je toch steken in clichés. Het is alsof ik nu thuiskom." |