|
|
Recensie in Newfolksounds aug/sept 23-11-2004 Onvoorstelbaar voor zuiderlingen, maar voor warme muziek moet je in Groningen zijn. Harry Niehof & Los Bomberos spelen het klaar om Cubaanse muziek met Groninger teksten te mixen: Op de Cuba Blues blijkt dat het landschap in het noorden de son behoeft: 'Ons pronkjewaail van een provincie / Het n landschap dat nooit verveelt / Mit zien aangeveegde nijbaauwwieken / En zien enorme lappen monoteelt.' De soms rauwe teksten staan bol van gefrustreerde liefdes, gebrek aan geld, ontaarde seks (mor nooit op zundag), understatement en een overvloed aan oer-Groninger woorden… De muziek is met zijn typische mix van korte en lange ritmes onvervalst Cubaans. Dat ligt niet alleen aan Ommis Bonet Diaz - de enige Cubaan in het gezelschap - want de overige muzikanten spelen alsof het een lieve lust is. Niehof schreef vier nummers zelf. Die doen nauwelijks onder voor de echte Cuba muziek van de Buena Vista Social Club die ook wordt geëerd. Met Twei gerdientjes wordt een praktische invulling van Dos Gardenias gegeven. Het corazon-gevoel is met deze schijf deel van hartstochtelijke Groninger muziek geworden. |